Er is een steeds groter verlangen bij veel mensen om innerlijk rust te vinden in deze onrustige en onzekere wereld. Een van de mogelijkheden om dit te bereiken is om van verscheidenheid naar eenheid te komen in denken, doen en voelen. In deze lezing gaan we o.a. de nu volgende sleutel elementen bespreken die ons dichter bij dit eenheidsbewustzijn kunnen brengen; de roep van onze ziel te verstaan, incarnatieangst te overwinnen, de Ik-Ben aanwezigheid in onszelf omarmen zonder het allemaal te moeten begrijpen, luisteren en niet meer alleen horen, leren zien i.p.v. slechts kijken.
Wat belangrijk is om zo zuiver mogelijk te zien, is de bereidheid verder te kijken dan je eigen ideeën. Daarbij is het van belang om de valkuilen van het verstand te ‘doorzien’ en keuzes te maken zonder (ego)angst. Dan zal ons verzet overgaan naar acceptatie en leren we loslaten wat ons niet meer dient.

Geluk is een kernkwaliteit van het leven. Veel mensen verlangen er dan ook naar om gelukkig te worden en doen daar vaak veel moeite voor. Maar al te vaak levert het ons toch niet die bevrediging op die we van deze inspanningen verwachten.

Bijna ieder mens is in dit leven wel ergens beschadigd geraakt. Door ouders, godsdienst, bedrijf, op school of in relaties. Vaak hebben we deze ervaringen ergens weggestopt omdat het te pijnlijk was. De “wond” is echter teer en gaat gemakkelijk weer open en we reageren overeenkomstig en meestal onbewust.

Een mens is zoveel meer dan we ons vaak bewust zijn. We zijn zoveel grootser dan menig godsdienst of filosofie ons wil of kan doen geloven. Eens was deze zelfkennis voor de mens vanzelfsprekend. Maar gaande weg de evolutieboog van de schepping zijn we deze kennis kwijt geraakt.