Hebben we een ziel en zo ja, wat is dat dan precies. Ben je een huis of een thuis voor je ziel. En wat is het verschil tussen die twee? Daalt onze ziel gelijk in ergens tijdens het conceptie- en geboorteproces, of verblijft onze ziel voor een deel nog elders? En als de ziel niet volledig is ingedaald, is het dan wel de bedoeling dat het verder indaalt? En wat kunnen we er als ik-persoonlijkheid aan doen om dit te bevorderen en te ondersteunen? Zijn er nog meer geheimen rondom de ziel en onze ik-persoonlijkheid waar we een rijker mens van worden door het bewust te weten? Heeft deze bijzondere tijd waarin we leven nog een boodschap voor ons hierover, en bevordert de energie in deze tijd het zielbewustzijn?

Maakt meer kennis over de ziel van ons een beter mens? Staan we dan anders, steviger in het leven? Kunnen we tegenslagen beter aan? Kunnen we beter leren loslaten als we ons overgeven aan de leiding van onze ziel (Hoger Zelf?).

Hoe zou het voelen om in de stroom van je ziel te zijn? De stroom van de ziel is er een van ontspanning, van blijheid en lichtheid. Er moet niets. Scheppen vanuit deze toestand is zoveel mooier en overvloediger dan vanuit de energie van ‘moeten’. En het helpt ons de verbinding met de Bron weer te herstellen. Want de ziel heeft ‘weet’ van de blauwdruk van ons leven. Waarvoor we gekomen zijn. De ziel heeft voeling met de andere kant van onze bestaansluier.
In onze taal vinden we mooie verwijzingen naar de ziel en bezieling. De uitdrukking: ‘bezield zijn ergens van’ is een boeiende. Mensen die een bezield leven leiden, hebben vaak het gevoel ergens bij te horen en dat ze geliefd zijn. Ze hebben ook vaak een of andere vorm van spiritualiteit gemeen.
Het lijkt dus zeker de moeite waard om stil te staan bij dit onderwerp. In de lezing zullen we dit op verschillende niveaus benaderen. Vragen genoeg! Verlangen naar antwoorden ook?